Yapımı tecrübe ve sabır isteyen suflenin görüntüsü de tadı kadar önemlidir.
18. yüzyılda ilk kez Fransız mutfağında ortaya çıkan sufle, yapımında büyük titizlik isteyen bir hamur işidir. Sufle; yumuşak ve kabarık anlamına gelir, tatlı ve tuzlu olarak pek çok çeşidi vardır. Tuzlu suflelerde ana madde, beşamel sos ve yumurtadır. Tatlı suflelerde ise süt, şeker, yumurta ve meyva bol bol kullanılır.
Suflenin yapımı ve pişirilmesi oldukça dikkat ister. Sufle yapımında başarı kullanılan malzemeler arasındaki dengeye bağlıdır. Hamurun kaba yapışmasını önlemek için özel sufle kabı ya da payreks kap kullanılmalıdır.
Sufleler fırında ya da ocakta benmari usulü ile pişirilebilir. Benmari usulü pişirmede, sufle hamuru bir kap içine konur. Sonra bu kap, daha büyük bir kabın içine oturtulur. Büyük kaba, içteki kabın yarısına kadar su katılır ve pişirme işlemi başlatılır.
Sufle benmaride pişirilirken, üzerinin alüminyum folyoyla kapatılması gerekir. Çünkü hava ile temas ettiği anda söner. Aynı nedenle fırında pişirilirken de fırın kapağının açılmaması gerekir. Suflelerin içinin iyi pişmesi için, ortası delik kaplar da tercih edilebilir. Sufleleri 200ø-220ø sıcaklıktaki fırında pişirdikten sonra fırının kapağını yarım açıp 1 dakika bekletin ve sonra çıkarın.
Piştiğini anlamak için...
Suflenin pişip pişmediğini anlamak için bıçak ucu veya kürdanla sufle hamuru delinir. Eğer deldiğinizde kürdana hiçbir şey bulaşmazsa, sufle pişmiş demektir. Sufleleri tek kişilik olarak hazırlamak en ideal olanıdır. Çünkü sufle sıcak yenmelidir. Bekletildiğinde soğur ve söner.
